สาขาวิชาดาราศาสตร์ โหรา และการใช้เวลาในวัฒนธรรมอินเดีย

เวทางค์หกส่วนที่บทเรียนแจกแจงคือศึกษาเรื่องเสียง นิรุกติเรื่องศัพท์ ไวยากรณ์ ฉันทลักษณ์ กัลปะเรื่องพิธี และชโยติษเรื่องเวลาและดาราศาสตร์ จึงเห็นว่าวิชาดาวอยู่ในระบบความรู้ที่ต้องอ่านภาษา พิธี และปฏิทินร่วมกัน

ภายในชโยติษ แยกสิทธานตะเป็นส่วนคำนวณและปฏิทิน สัมหิตาเป็นการใช้ความรู้ท้องฟ้ากับโลกหรือสังคม และโหราศาสตร์ส่วนโหราเป็นการอ่านดวงกับกิจกรรมของคน สามส่วนนี้มีตัวตั้งและวิธีทดสอบต่างกัน

ตัวอย่างจันทร์ 44°: การหาตำแหน่งเป็นงานคำนวณ การกำหนดว่าวันนั้นใช้องค์ประกอบปฏิทินใดเป็นงานจัดเวลา ส่วนคำถามว่าเจ้าของร้านควรเปิดกิจการเมื่อไรต้องดูงาน ผู้ใช้ และเงื่อนไขฤกษ์อีกชั้น

ความต้องการสมัยใหม่ เช่นผู้สร้างแอปหรือผู้ขายอาหารออนไลน์ บังคับให้แยกหน้าที่จริงของอาชีพก่อนใช้คำศัพท์ดาวเดิม การพัฒนาคำอ่านจึงต้องมีกรณีและช่วงเวลาให้ตรวจ ไม่เพียงตั้งชื่ออาชีพใหม่ให้ดาวเก่า