วารแห่งพระพรหมและเวลาแบบจักรวาลในคติ

วารและราตรีแห่งพระพรหมใช้เล่าการสร้างและการพักของจักรวาล หนึ่งวารเรียกกัลป์ แล้วมีช่วงการสลายก่อนเริ่มวงรอบใหม่ ภาษาวันกับคืนในที่นี้เป็นมาตราส่วนของคติ ไม่ใช่ 24 ชั่วโมงบนโลก

จตุรยุคในบทเรียนรวมสัตยยุค เตรตายุค ทวาปรยุค และกลียุคเป็นวงใหญ่ มีตัวเลข 4,320,000 ปีมนุษย์ในกรอบคติ ตัวเลขนี้ต้องอ่านร่วมกับหน่วยและระบบนับของข้อความ ไม่ใช้แทนอายุที่วัดทางธรณีวิทยา

บทเรียนยังเทียบเรื่องไฟ น้ำ และลมในวรรณกรรมโลกศาสตร์พุทธ การวางเรื่องเล่าสองระบบข้างกันช่วยเห็นว่าความคิดเรื่องเวลาเป็นวงรอบมีหลายแบบ แต่รายละเอียดลำดับการสลายและชั้นโลกต่างกัน

ถ้าพบสูตรคำนวณดาวในสุริยะสิทธานตะที่ตั้งจุดเริ่มตามยุคใหญ่ ให้แยกค่าตั้งต้นทางคัมภีร์จากเวลาที่ผู้ใช้ผูกดวงจริง การคำนวณปฏิทินอาจใช้แบบจำลองเชิงคติเป็นจุดอ้างอิง โดยไม่ให้ข้อสรุปว่าจักรวาลทางฟิสิกส์เริ่มพร้อมดาวทุกดวง